İsim vermeden örnek vermek gerekirse; bir TV kanalında yayınlanan bir programın sunucusu olan bir İlahiyat Profesörünü dinleyip feyz almamak imkansız, harika bir hitabeti var, zaten vücut dili ile güvenilir bir insan olduğu belli, anlattıklarını izlemeye doyamıyorsun. Ama başka bir TV kanalında yayınlanan programın sunucusu olan bir İlahiyat Profesörünü dinlerken de söylediklerine inanamıyorsun bile, o kadar İslamiyeti çarpıtıcı şeyler söylüyor ki, bu kadar da olmaz denecek cinsten, hemen kanalı değiştiriyorsun…

Her meslekte iyi ve kötüler vardır, konu Din Görevlisi ama ben bu olaydan sonra artık tüm insanların sözüne inancım kalmadı, artık biri bana söz verse onun sözüne inanmıyorum, içimde sözünü tutmayacağına dair tereddüt oluyor. Yani o Din Görevlisinin bu davranışından sonra da artık içimde insanlara karşı şüphe oluştu. Bu şüpheyi de senin bana getireceğin senin tabirinle “Sağlam bir Din Görevlisi” gidermez. Maalesef ahir zamandayız, insanlar için söz verip tutmamak sıradan hale gelmiş, dillerin söylediğine ben artık inanmıyorum. Bana söz verip tutmayan bu kişi ile de inşallah Mahşerde hesaplaşacağız, ona hakkımı helal etmiyorum…

Ben de aksini iddia etmiyorum ama bu olaydan çok etkilendim ve ister istemez artık insanlara ve verdiği sözlere karşı temkinli yaklaşıyorum… Kimsenin suçunu kimse çekmez, her koyun kendi bacağından asılır… Amacım yaşadığım bu olayı paylaştım ve o imamın vesilesiyle insanlara karşı artık güvenimin kalmadığını söylemek istedim. Diğer meslektaşlarına lafım sözüm yok, sadece önceden aşırı sevgim saygım ve sempatim vardı, bu imam nedeniyle maalesef bu sevgim saygım ve sempatim azaldı, sevgi ve saygı zaten gönül işidir, zorla olmaz, ben de bu konuda gönlümü zorlamıyorum, içimden gelen düşünce budur şu an, inşallah bu düşünce zamanla gider, ben de bu şekilde insanlara güvensiz şekilde yaklaşmaktan memnun değilim…

Zaten “İmamın dediğini yap, yaptığını yapma” diye bir söz vardır. İmam cemaatine “Müslüman verdiği sözü tutar, komşusu açken tok yatmaz, doğrudur, dürüsttür vb. vb. vb.” diye vaaz verip kendisi Müslümanda olması gereken bu özellikleri uygulamayabilir, bu kendisinin bileceği bir şeydir. Gerçi bir de “Ayinesi iştir kişinin, lafa bakılmaz” diye bir söz var. Bu söz esas alındığında da İmamın sözlerini cemaat dikkate almayabilir…

Yani sonuç itibariyle özü sözü bir insanların sayısı gün geçtikçe azalıyor…

aynen

Güncel…

Anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul zurna az…

Ben yaşadığım bir olayı paylaştım ve yazdığım şeyleri “aynen” cümlesiyle destekleyen bir üyenin mesajına karşılık olarak da “Sağol desteğin için” dedim…

Ne yapmaya çalışılıyor? Ben imamdır sözüne güvenilir diye bir İmama itimat ettim, güvendim ama kendisi “Akşamdan sabaha fikir değişebilir, ben söz vermedim” dedi. Bu olayı paylaşma gayem nedir: Artık insanların sözüne güvenilmez, bu insan İmam dahi olsa demek istedim…

Beş parmağın beşi bir değil, kimse kimsenin hatasından mesul tutulamaz. Her mesleğin çürük elmaları vardır. Asıl mevzu: İnsanların sözü ve özünün bir olmadığı bir zamanda yaşıyoruz, bunu dile getirmeye çalışıyorum…